ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 69 กล่าวว่า " ผู้ใดกระทำการละเมิดลิขสิทธิ์ หรือสิทธิของนักแสดง ตามมาตรา 27 มาตรา 28 มาตรา 29 มาตรา 30 หรือ มาตรา 52 ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงสองแสนบาท

                   ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นการกระทำเพื่อการค้า  ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุก ตั้งแต่หกเดือนถึงสี่ปี หรือ ปรับตั้งแต่หนึ่งแสนบาทถึงแปดแสนบาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับ "

                   และ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 74 กล่าวว่า " ในกรณีที่ผู้กระทำความผิดเป็นนิติบุคคล ถ้าการกระทำความผิดของนิติบุคคลนั้นเกิดจากการสั่งการ หรือ การกระทำของกรรมการ หรือ ผู้จัดการ หรือ บุคคลใดซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินงานของนิติบุคคลนั้น หรือ ในกรณีที่บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ต้องสั่งการ หรือกระทำการและละเว้นไม่สั่งการ หรือ ไม่กระทำการจนเป็นเหตุให้นิติบุคคลนั้นกระทำความผิด ผู้นั้นต้องรับโทษตามที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดนั้นๆด้วย "

                 เมื่อนิติบุคคลซึ่งจดทะเบียนตามกฎหมายประเภทต่างๆ เป็นผู้กระทำการละเมิดลิขสิทธิ์ ย่อมมีผลให้ กรรมการผู้มีอำนาจลงนามผูกพันกับนิติบุคคล  ในฐานะที่เป็นบุคคลซึ่งต้องรับผิดในการดำเนินการของนิติบุคคล   ต้องรับโทษตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ในมาตรา 69 นั่นเอง   หมายความว่า กฎหมายกำหนดไว้ให้ร่วมกันรับผิดกับนิติบุคคล  แต่ในทางปฏิบัติ การฟ้องคดีต่อกรรมการ และนิติบุคคลนั้น ต้องมีหลักฐานซึ่งต้องเชื่อมโยงกัน เพื่อให้เกิดความเชื่อมโยง ตามข้อกฎหมายด้วย   จึงต้องมีการรวบรวมพยานหลักฐาน ทั้งเอกสาร และหลักฐานเชื่อมโยง เข้าไปในการฟ้องคดีด้วย  เพื่อป้องกันไม่ให้กรรมการนิติบุคลตามกฎหมาย  อาศัยช่องว่างของพยานหลักฐาน ในการต่อสู้คดี   เมื่อกฎหมายให้ฟ้องและดำเนินคดีละเมิดลิขสิทธิ์ ของกรรมการบริษัทได้  ผมเน้นการรวบรวมพยานหลักฐานในการฟ้องคดีด้วยครับ  เพื่อให้มีการเชื่อมโยงกันตามกฎหมายและพยานหลักฐาน

                  ดังนั้น  มีข้อกฎหมายนั้นเปิดช่องให้ฟ้องกรรมการบริษัท หรือ ผู้แทนนิติบุคคลตามกฎหมาย ในการละเมิดลิขสิทธิ์ได้  และผมยังเน้นการรวบรวมพยานหลักฐานที่เชื่อมโยงกันด้วย  เพื่อให้การดำเนินการนั้นมีความหนักแน่น  และเป็นประโยชน์ต่อลักษณะของคดีละเมิดลิขสิทธิ์ครับ