แชร์

ความผิดเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ นั้น เป็นอย่างไร?

อัพเดทล่าสุด: 16 พ.ค. 2026
98 ผู้เข้าชม

                 ปัจจุบันนี้ กฎหมายลิขสิทธิ์นั้น มีความสำคัญมากขึ้น  ในสภาพแวดล้อม ซึ่งมีการสร้างสรรค์งานลิขสิทธิ์ต่างๆ ในแพลตฟอร์มของ เฟสบุ๊ค ยูทูป และTiktok   รวมทั้งแพลตอื่นๆใน   โซเชียลมีเดีย   กฎหมายลิขสิทธิ์ นั้นคุ้มครองผู้สร้างสรรค์ กล่าวคือ ผู้ก่อให้เกิดงานสร้างสรรค์ขึ้น ตามกฎหมาย  

                 ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 นั้นคุ้มครองงานลิขสิทธิ์ทันที ที่มีการเผยแพร่งาน ต่อสาธารณชน  ซึ่งเป็นการคุ้มครองงานลิขสิทธิ์ทันที  และให้สิทธิผู้สร้างสรรค์ซึ่งเป็นเจ้าของงานลิขสิทธิ์นั้นๆ  ผู้อื่นซึ่งไม่ได้รับความยินยอมตามกฎหมาย จะนำงานลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ไปเป็นงานตนเองไม่ได้  จะเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ตามกฎหมายทันที

                 ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา4   ผู้สร้างสรรค์  หมายความว่า ผู้ทำ หรือผู้ให้ก่อให้เกิดงานสร้างสรรค์อย่างใดอย่างหนึ่งที่เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตินี้
                 ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา4 ลิขสิทธิ์  หมายความว่า สิทธิแต่ผู้เดียวที่จะทำการใดๆตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์เกี่ยวกับงานที่ผู้สร้างสรรค์ได้ทำขึ้น
                 วรรณกรรม  หมายความว่า งานนิพนธ์ที่ทำขึ้นทุกชนิด  เช่น หนังสือ จุลสาร  สิ่งเขียน  สิ่งพิมพ์  ปาฐกถา  เทศนา  คำปราศัย  สุทรพจน์  และให้หมยความรวมถึงโปรแกรมคอมพิวเตอร์ด้วย
                 งานถ่ายภาพ  ได้แก่ งานสร้างสรรค์ภาพที่เกิดจากการใช้เครื่องบันทึกภาพโดยให้แสงผ่านเลนซ์ไปยังฟิล์มหรือกระจก  และสร้างด้วยน้ำยาซึ่งมีสูตรเฉพาะ หรือกรรมวิธีใดๆ อันทำให้เกิดภาพขึ้น  หรือ การบันทึกภาพโดยเครื่องมือ หรือวิธีการอย่างอื่น
                 งานแพร่เสียงแพร่ภาพ  หมายความว่า งานที่นำออกสู่สาธารณชนโดยการแพร่เสียงทางวิทยุกระจายเสียง การแพร่เสียงและหรือภาพทางวิทยุโทรทัศน์ หรือโดยวิธีอย่างอื่นอันคล้ายคลึงกัน
                  การทำซ้ำ  ไม่ว่าทั้งหมด หรือบางส่วนจากงานลิขสิทธิ์ต้นฉบับนั้นมีความผิด ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ทั้งหมด   หากไม่ได้รับความยินยอมจากผู้สร้างสรรค์  ซึ่งมีสิทธิในงานลิขสิทธิ์ดังกล่าว
                  ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 69  ผู้ใดกระทำการละเมิดลิขสิทธิ์ หรือสิทธิของนักแสดงตามมาตรา 27 และมาตรา 28  มาตรา 29 มาตรา 30 หรือมาตรา 52  ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงสองแสนบาท

                   ถ้ากระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นการกระทำเพื่อการค้า  ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงสี่ปี  หรือปรับตั้งแต่หนึ่งแสนบาทถึงแปดแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

                  ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 74  ในกรณีที่ผู้กระทำความผิดเป็นนิติบุคคล ถ้าการกระทำความผิดของนิติบุคคลนั้นเกิดจากการสั่งการหรือการกระทำของกรรมการ หรือผู้จัดการ หรือบุคคลใดซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินงานของนิติบุคคลนั้น หรือในกรณีที่บุคคล    ดังกล่าวมีหน้าที่ต้องสั่งการหรือกระทำการ และละเว้นไม่สั่งการหรือไม่กระทำการจนเป็นเหตุให้นิติบุคคลนั้นกระทำความผิด ผู้นั้นต้องรับโทษตามที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดนั้นๆด้วย

                    ดังนั้น  ความผิดข้อหาละเมิดลิขสิทธิเพื่อการการค้า  นั้น ในกรณีเป็นนิติบุคคลจดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัด หรือห้างหุ้นส่วนจำกัด   กรรมการ หรือหุ้นส่วนผู้จัดการนั้น ย่อมต้องรับผิดตามกฎหมายทันที   โดยไม่มีข้อยกเว้น เพราะกรรมการย่อมต้องทราบการดำเนินการของนิติบุคคลอยู่แล้ว  และมีผลได้เสียในประโยชน์ของนิติบุคคลอยู่แล้ว  เว้นแต่  มีหลักฐานอย่างอื่น มาแสดงต่อศาล เช่น  หลักฐานการแชท  หลักฐานการเกี่ยวกับผู้กระทำการโฆษณา  ซึ่งอาจจะต้องพิจารณา  หลายๆอย่างต่อไป ประกอบกับเอกสารข้อบังคับของนิติบุคคลดังกล่าว  ว่าไม่เกี่ยวข้องกับการกระทำความผิด  ไม่มีส่วนรู้เห็นในการกระทำความผิดละเมิดลิขสิทธิ์เพื่อการค้าแต่อย่างใด

  จัดทำโดย

ทนายความตรีสุพจน์ ตันตยาภิรมย์กุล


บทความที่เกี่ยวข้อง
การที่โรงแรมที่พัก ร้านอาหาร  ไม่ดูแลสถานที่ และไม่แจ้ง หรือกั้นพื้นที่ เพื่อความปลอดภัย หากมีความเสียหาย สามารถดำเนินคดีได้หรือไม่ ?
การที่นักท่องเที่ยวซึ่งเป็นลูกค้าของโรงแรม ที่พัก ร้านอาหาร และไปใช้บริการ แล้วเกิดความไม่ปลอดภัย ไม่มีการแจ้งเตือนนักท่องเที่ยว หรือลูกค้า ไม่มีการกั้นพื้นที่อันตราย ไม่มีการดูแลบำรุงรักษา และต่อมาเกิดภัยอันตรายกับนักท่องเที่ยว หรือลูกค้า แน่นอน ผมแนะนำให้ไกล่เกลี่ยกัน เพื่อไม่ให้เกิดความไม่สบายใจทั้งสองฝ่าย แต่เมื่อไม่สามารถเจรจากันได้ ย่อมต้องมีการฟ้องร้องคดีกันอย่างแน่นอน และต้องมีภาระเพิ่มขึ้นทั้งฝ่ายผู้ให้บริการและ ลูกค้า มีความผิดทั้งทางแพ่งและทางอาญานะครับ
25 พ.ค. 2025
เช็ค แบบไหนที่ไม่มีความผิด ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 มาตรา 4 ?
การสั่งจ่ายเช็คนั้น ไม่ทุกกรณี เมื่อผู้ทรงเช็คนำเช็คเข้าเรียกเก็บตามวิธีการของธนาคารแล้ว ที่จะเป็นความผิดอาญา ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 มาตรา 4 และการที่จะฟ้องคดีเช็คในความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 มาตรา 4 นั้น ต้องมีองค์ประกอบตามกฎหมาย ไม่ใช่กรณีจะเป็นความผิดดังกล่าว และการฟ้องคดีในความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คนั้น ต้องมีพยานเอกสาร และเอกสารที่เกี่ยวข้องชัดแจ้งเท่านั้น
22 ก.ย. 2025
ให้โดยสเหน่หา  ที่บังคับได้ตามกฎหมาย เป็นอย่างไร
การให้โดยสเหน่หา เป็นนิติกรรมตามกฎหมาย อย่างหนึ่ง การให้สังหาริมทรัพย์ นั้นไม่จำเป็นต้องทำเป็นหนังสือ แต่สามารถส่งมอบทรัพย์ที่มอบให้โดยเสน่หา และผู้ให้นั้น ยินยอมสละกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ที่ส่งมอบ เท่านี้ ก็เป็นการให้โดยเสน่หาแล้วครับ เช่น การให้เงิน ให้รถยนต์ ให้สิ่งของต่างๆเล็กน้อยๆ การให้ผลประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่ง การที่พัก การให้อาหาร มีผลบังคับตามกฎหมายทันที โดยไม่ต้องทำเป็นสัญญาแต่อย่างใด ดังนั้้น ถ้าผู้ใดไม่มีเจตนาให้โดยสเหน่หาต้องทำเป็นนิติสัญญาอย่างใด อย่างหนึ่ง มิฉะนั้น ผู้นั้นต้องถือว่า ไม่มีเจตนาทำนิติกรรมสัญญาอย่างอื่น นอกจากการให้โดยสเหน่หาเท่านั้น
13 พ.ย. 2024
เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ของท่าน ท่านสามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และ นโยบายคุกกี้
Powered By MakeWebEasy Logo MakeWebEasy